ควรแยกแยะขอบเขตระหว่าง “ความงามทางการแพทย์” และ “ความงามตามธรรมชาติ” อย่างชัดเจน

ความแตกต่างพื้นฐานระหว่างความงามทางการแพทย์และความงามเพื่อชีวิตคือ ความงามทางการแพทย์นั้นก่อให้เกิดการบาดเจ็บหรือเป็นการรุกรานร่างกาย โดยเป็นการนำเทคโนโลยีทางการแพทย์มาประยุกต์ใช้กับเครื่องสำอาง ส่วนความงามเพื่อชีวิตส่วนใหญ่มุ่งเน้นไปที่การปรับปรุงสภาพผิวและการต่อต้านริ้วรอย

นอกจากนี้ ยังมีความแตกต่างระหว่างความงามทางการแพทย์และพฤติกรรมทางการแพทย์ทั่วไป โดยทั่วไป พฤติกรรมทางการแพทย์มีจุดมุ่งหมายเพื่อประโยชน์สาธารณะอย่างมาก เกี่ยวข้องกับพยาธิสภาพ และความจำเป็นสำหรับผู้ป่วยที่มีโรคและต้องการการรักษาทางการแพทย์ เช่น การใช้ยาแก้แพ้ เป็นต้น ในขณะที่เป้าหมายของความงามทางการแพทย์คือบุคคลที่มีสุขภาพดีที่ต้องการ "เสริมความงาม" ให้กับรูปลักษณ์และรูปร่างของตนเอง โดยเน้นความไม่เกี่ยวข้องกับพยาธิสภาพ ความเลือกสรร และผลกำไร ความงามทางการแพทย์สามารถแบ่งออกได้เป็นสามประเภทหลักๆ ได้แก่ ความงามของผิว การศัลยกรรมตกแต่ง และความงามตามสรีระ ประเภทความงามของผิว ได้แก่ การฟื้นฟูผิวด้วยแสงโฟตอน การจี้ด้วยความร้อน การกระชับผิว การกำจัดฝ้า กระ การทำให้ผิวขาว เป็นต้น การศัลยกรรมตกแต่ง ได้แก่ การเสริมจมูกหรือคาง การผ่าตัดกระดูกและผิวหนัง การจัดฟัน เป็นต้น และความงามตามสรีระ ได้แก่ การเสริมหน้าอก การดูดไขมัน การกำจัดขนด้วยเลเซอร์ การกำจัดริ้วรอย และการดูแลผิว

สถานพยาบาลเพื่อความงามทางการแพทย์จำเป็นต้องได้รับ “ใบอนุญาตประกอบวิชาชีพสถานพยาบาล” จากหน่วยงานบริหารด้านสุขภาพ ขอบเขตการให้บริการตรวจวินิจฉัยและรักษาความงามทางการแพทย์ มาตรฐานของสถานพยาบาล คุณสมบัติของผู้ประกอบวิชาชีพ และระยะเวลาการทำงานที่แน่นอนสำหรับพยาบาลวิชาชีพนั้นแตกต่างจากสถานเสริมความงามทั่วไปอย่างมาก